Gids voor goede praktijken

Inhoud

• Gids voor goede praktijken
• Twaalf richtlijnen voor paardenhouders
• Voeding
• Huisvesting en beweging
• Gezondheid
• Gedrag
• Gids voor Goede Praktijken - Transport

• Gids goede praktijken in pdf Download Gids_voor_Goede_Praktijken_augustus_2011.pdf
  Bestandsgrootte: 482.86 Kb.
• Rapport Commissie Brambell (1965) Download 1965_rapport_commissie_brambell.pdf
  Bestandsgrootte: 4870.10 Kb.

De Gids voor Goede Praktijken (GvGP) geeft aan wat er nodig is om het welzijn en de gezondheid van de paarden te borgen. Deze eerste versie is geschreven in opdracht van Staatsecretaris Bleker van het ministerie van Economie, Landbouw en Innovatie (EL&I). In een brief op 20 mei 2011 heeft Staatssecretaris Bleker aan de voorzitter van de Tweede Kamer bericht, dat hij de Sectorraad Paarden verzocht heeft voor 1 september 2011 een nadere uitwerking van de twaalf richtlijnen (basisregels) en de implementatie te presenteren, ondersteund met een door de sector uit te voeren voorlichtingsplan.

De bij de Sectorraad Paarden aangesloten organisaties spannen zich in om, binnen de tot hun beschikking staande middelen, het paardenwelzijn krachtig te bevorderen. Niet alleen door de eigen leden te informeren en naleving van de GvGP vast te leggen maar ook door de ongeorganiseerde paardenhouder te bereiken. Daarbij werkt de Sectorraad Paarden actief samen met andere organisaties die hieraan een bijdrage kunnen leveren

De GvGP komt voor alle paardenhouders digitaal beschikbaar (klik hier om de pdf-versie te downloaden). De twaalf richtlijnen omtrent paardenwelzijn zijn een handvat voor elke paardenhouder. Naleving is essentieel om welzijn en gezondheid van paarden te borgen. In de GvGP is beschreven hoe de twaalf richtlijnen voor de paardenhouderij verankerd zijn in de reglementen van sport- en fokkerijorganisaties en in welke kwaliteitssystemen en binnen welke wettelijke kaders. Leer hier meer over de verankering ».

De Sectorraad Paarden is van mening dat elke paardenhouder/eigenaar zelf verantwoordelijk is voor het welzijn van een paard. Een van de belangrijkste invloeden op het welzijn en de gezondheid van het paard is de zorg en het management door de paardenhouder/eigenaar van het paard. Alle paardenhouders/eigenaren moeten zich bewust zijn van de welzijnsbehoeften en de gezondheidseisen van hun paarden. Daarnaast dienen zij in staat te zijn om in alle voorzienbare omstandigheden zorg te dragen. De GvGP is daarbij een belangrijke informatieve en normerende handleiding.

Een paard is een paard

Met deze veelzeggende zin wordt tot uitdrukking gebracht dat alle specifieke kenmerken van het paard de basis vormen van de 12 richtlijnen en de uitwerking daarvan.

Om eenduidig het begrip welzijn te interpreteren is de definitie voor welzijn gedefinieerd als:

Welzijn is een mentale toestand van welbevinden, die ontstaat als het dier in voldoende mate in zijn natuurlijke behoefte kan voorzien en waarbij het dier vrij is van pijn en andere ongemakken.

Deze definitie van welzijn is grotendeels gebaseerd op de vijf vrijheden die zijn opgesteld in het rapport van de Commissie Brambell (1965). Als er aan een of meer van deze vrijheden (chronisch) niet wordt voldaan kan het welzijn van een dier in het geding zijn.

De vijf vrijheden zijn als volgt geformuleerd:

1. Paarden moeten vrij zijn van honger, onjuiste voeding en dorst;
2. Paarden moeten vrij zijn van fysieke en thermale ongemakken;
3. Paarden moeten vrij zijn van pijn, letsel en ziekte;
4. Paarden moeten vrij zijn van angst en chronische stress;
5. Paarden moeten vrij zijn hun natuurlijke (soorteigen) gedrag te uiten.